حسینقلی طاطائی
نوازنده.
تولد: 1282، تهران (پل امیر بهادر).
درگذشت: 24 تیر 1358.
حسینقلى طاطائى، فرزند محمدخان طاطائى ملقب به عطاءالملك، به تشویق محمدخان به فراگیرى موسیقى پرداخت. از سن دوازده سالگى گوشهها را نزد پدر آموخت و از سن هفده سالگى وارد مدرسهى موزیك نظام گردید و مدت هشت سال زیر نظر غلامرضا مینباشیان معروف به سالار معزز مشغول تحلیل علم موسیقى شد. طاطائى خیلى جوان بود كه پدرش را از دست داد ولى براى اجراى وصیت پدر و احترام به خواستهى او، در بیرون مدرسه، به نزد اساتیدى چون درویشخان، علیرضا چنگى و آقا میرزا عبدالله رفت. در اوان جوانى بعد از جنگ جهانى، ابتدا در سینماى بدون ناطق پشت پردهى پاراوان مىایستاد و با نواختن ویولن فیلم را با موسیقى همراهى مىكرد. در همین زمان در سالن گراند هتل برنامه اجرا مىكرد.
حسینقلى طاطائى در سال 1319 همزمان با سال تأسیس رادیو همكارى خود را با این اداره آغاز كرد و در اركستر رامتین به نوازندگى پرداخت و از سال 1321 هفتهاى دو شب دوشنبهها و پنجشنبهها ساعت 22 / 5 در رادیو در برنامهى خارج از كشور سلو مىنواخت. وى در سالهاى 1322 ،1317 و 1324 مسافرتهایى به كشورهاى مصر، لبنان و عراق كرد. و با برپایى كنسرتهایى در شناساندن موسیقى اصیل ایران نقش به سزایى را ایفا نمود. همچنین مسافرتهاى متعددى به اكثر شهرهاى ایران جهت كنسرت و اجراى برنامه كرد كه بزرگترین آن كه با جلال تاج اصفهانى در اصفهان برپا نمود.
وى داراى دیپلم موسیقى از كشور فرانسه بود. (1951)؛ همچنین كارت عضویت در مجمع آهنگسازان فرانسه به وى اعطا گردید. وى به مدت دو سال براى بار دوم در سالهاى 1341 تا پایان سال 1343 براى اجراى كنسرت و برپایى برنامههاى هنرى و شناساندن بیشتر موسیقى ایران، به: سوریه، بلژیك، عراق، تركیه، آلمان، هلند، اتریش، فرانسه، ایتالیا، یونان، سوئد، هندوستان، سوییس و مصر مسافرت و در اغلب مراكز رادیویى و تلویزیونهاى این كشورها و در سالنهاى هنرى كنسرتهایى برپا نمود. در قاهره نیز در مصاحبهیى با مجلهى «المصور» دربارهى موسیقى مشرق زمین شركت نمود. وى در سال 1340 با امتیاز رسمى وزارت فرهنگ و هنر وقت كلاس موسیقى در باغ فردوس تجریش جهت تدریس هنرآموزان موسیقى باز نمود. طاطائى تعدادى صفحه با روحانگیز، اسماعیل ادیب خوانسارى، غلامحسین بنان و جلالالدین تاجاصفهانى پر كرد. چند آهنگ نیز براى روحانگیز و تاجاصفهانى ساخت و ده صفحه هم براى رادیو آنكارا پر كرد و در مصر براى فیلمى به نام «اصحاب با سعادت» آهنگ متن ساخت. از جمله آهنگهایى كه وى ساخت مىتوان به این عنوانها اشاره نمود: «كوههاى طلایى ایران»؛ «شبهاى خوزستان»؛ «شبهاى شیراز»؛ «شبهاى كارون»؛ «آرایش شب»؛ «زیبا»؛ «كنار كارون» و «قلب هنرمند».
(تو 1282 ش)، نوازنده. در تهران به دنیا آمد. ابتدا از پدرش گوشهها و ردیفهاى موسیقى ایرانى را فراگرفت و سپس در مدرسهى موزیك نظام تحتنظر غلامرضا مینباشیان مشغول تحصیل شد. بعد از فراغت از تحصل. نزد استادانى چون درویشخان و علیرضاخان چنگى و آقا میرزا عبدالله شاگردى كرد و نواختن ویولن را به خوبى فراگرفت و بعدها به اخذ دیپلم موسیقى از كشور فرانسه نایل آمد. طاطایى علاوه بر تدریس موسیقى سالها با رادیو همكارى داشت و سفرهاى متعدى به كشورهاى همسایه و اروپا براى اجراى كنسرت نمود و صفحاتى پر كرد. از آثار وى: «كوههاى طلایى ایران»؛ « شبهاى خوزستان»؛ «كنار كارون»؛ «قلب هنرمند».[1]
حسینقلى طاطائى فرزند محمدخان طاطائى ملقب به عطاءالملك به سال 1282 در تهران، خیابان امیریه پل امیربهادر دیده به جهان باز كرد. محمدخان كه از صدایى رسا و بسیار خوش برخوردار بود و با گوشهها و ردیفهاى موسیقى ایرانى آشنایى داشت. اولین مشوق وى در كودكى جهت فراگیرى موسیقى بود. طاطائى از سن دوازده سالگى گوشهها را نزد پدر آموخت و از سن هفده سالگى وارد مدرسه موزیك نظام گردید و مدت هشت سال زیر نظر مرحوم غلامرضا مینباشیان معروف به سالار معزز مشغول تحصیل علم موسیقى شد.
طاطائى خیلى جوان بود كه پدرش را كه تنها حامى و مشوقش بود از دست داد ولى براى وصیت پدر و احترام به خواستهى او در بیرون مدرسه نزد اساتیدى چون درویشخان، علیرضاخان چنگى و آقا میرزا عبداللَّه رفت و در اثر مجاورت و همنشینى با ایشان در امر فراگیرى موسیقى بهرههاى فراوان برد. در اوان جوانى بعد از جنگ جهانى اول وى در سینماى بدون ناطق پشت پردهى پاراوان مىایستاد و با نواختن ویولن، فیلم را با موسیقى همراهى مىكرد. و در همین زمان در سالن گراندهتل براى سرگرمى مهمانان و سفرا و كارداران خارجى برنامه اجرا مىكرد. در اینجا بىمناسبت نیست كه راجع به این سالن مطالبى جهت خوانندگان محترم بنویسم:
«گراندهتل اواسط لالهزار بود كه به وسعت تقریبى دو هزار متر مربع با یك ساختمان قدیمى اشرافى و قشنگ كه حدود بیست اتاق مجهز داشت، این هتل كه در زمان خود از مجهزترین و بزرگترین هتلهاى كشور بود، متعلق به مرحوم غلامرضا شاپورى (پدر عباس شاپورى، هنرمند ارزنده) بود، محل تجمع سفرا، وزیرمختارها، مهمانان خارجى و اعیان و اشراف تهران بود و قرار و ملاقاتهاى آنان در این جا صورت مىگرفت.
مرحوم غلامرضا شاپورى كه خود مردى فاضل و اهل ادب بود و از موسیقى بهره داشت و گاهگاهى با سهتار براى دل خود مىنواخت، براى سرگرمى مهمانان بخصوص ایرانیان از حسینقلى طاطائى و مجیدخان (مجید وفادار) دعوت مىكرد تا در این هتل برنامه اجرا نمایند. سالها این دو نفر در این هتل هنرنمایى كردند، پس از چندى این هتل به رنسانس و سپس تجدد تغییر نام داد.
حسینقلى طاطائى در سال 1319 همزمان با سال تأسیس رادیو، همكارى خود را با این ادراه آغاز كرد و در اركستر رامتین به نوازندگى پرداخت و از سال 1321 هفتهاى دو شب دوشنبهها و پنجشنبهها ساعت 22/ 45 در رادیو در برنامه خارج از كشور سلو مىنواخت.
وى در سالهاى 1324 ،1322 ،1317 مسافرتهایى به كشورهاى مصر، لبنان، عراق كرد و با برپایى كنسرتهایى در شناساندن موسیقى اصیل ایران نقش بسزایى را ایفا نمود، همچنین مسافرتهاى متعددى به اكثر شهرهاى ایران جهت كنسرت و اجراى برنامه كرد كه بزرگترین آن كه با استقبال فراوان روبرو گشت كنسرتى بود كه در سال 1331 با مرحوم استاد تاج اصفهانى در اصفهان برپا نمود. حسینقلى طاطائى در بیست و هشتم. فوریه یكهزار و نهصد و پنجاه و یك موفق به اخذ دیپلم موسیقى از كشور فرانسه گردید و همچنین كارت عضویت در مجمع آهنگسازان فرانسه به وى اعطا گردید.
وى به مدت دو سال براى بار دوم در سالهاى 1341 تا پایان سال 1343 براى انجام كنسرت و برپایى برنامههاى هنرى و شناساندن بیشتر موسیقى ایرانى به كشورهاى: سوریه، بلژیك، عراق، تركیه، آلمان، هلند، اتریش، فرانسه، ایتالیا، یونان، سوئد، هندوستان، سویس و مصر مسافرت و در اغلب مراكز رادیو و تلویزیونهاى این ممالك و سالنهاى هنرى كنسرتهایى برپا نمود و در قاهره در مصاحبهاى كه از طرف مجله المصور دربارهى موسیقى مشرق زمین با وى به عمل آمد. او در پاسخ گفت: «موسیقى عرب و ترك، فرزندان یك پدر هستند و آن پدر هم ایران است».
حسینقلى طاطائى در سال 1340 با امتیاز رسمى وزارت فرهنگ و هنر وقت در باغ فردوس تجریش جهت تدریس هنرآموزان موسیقى كلاس موسیقى، باز نمود و از سال 1352 نیز در خیابان منیریه كه تا سال 1357 فعال بود با جدیت به امر تعلیم و آموزش موسیقى به شاگردان كوشا بود. طاطائى تعدادى صفحه با روحانگیز، ادیب خوانسارى، بنان، تاج پر كرد و چند آهنگ نیز براى روحانگیز، تاج ساخت و 10 صفحه هم براى رادیو آنكارا پر كرد و در مصر براى فیلم معروف آن زمان به نام «اصحاب با سعادت» آهنگ متن ساخت كه با مایههاى ایرانى كه داشت موجب استقبال مردم شد. وى از میان آهنگهایى كه ساخت بیشتر به «كوههاى طلایى ایران»، «شبهاى خوزستان»، «شبهاى شیراز»، «شبهاى كارون»، «آرایش شب»، «زیبا»، «كنار كارون»، یا «زیبا»، «قلب هنرمند» علاقهى وافر داشت. وى از نظر سبك نوازندگى به اظهار اساتید موسیقى قدیمى، با تمام همدورههاى خود فرق داشته و كلاسیك خاصى مىنواخته است.
حسینقلى طاطائى صاحب 4 فرزند به نامهاى: رضا، عباسقلى، زهرا، رضوان گردید كه هر كدام هنرمند و با موسیقى آشنا مىباشند، به خصوص رضاقلى طاطائى كه خود معلمى فداكار و با حسن نیت و حلیم است.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
